Wydawnictwo SQN

Biografie muzyków, także te napisane przez nich samych, dzielą się na dwie oczywiste kategorie. Nudne i porywające. Książka autorstwa wokalisty Iron Maiden trafia do tej drugiej. Ba, wskakuje z miejsca na czołowe pozycje.

dickinson-okladka-miekka_DRUK

Ktokolwiek zetknął się z twórczością Żelaznej Dziewicy wie, czym charakteryzują się partie wokalne Bruce’a: płynnością. Taką samą płynność zachowywał w książkach o Lordzie Ślizgaczu (jakieś reprinty, do kroćset!?) i z podobną mamy do czynienia tutaj. „Do czego służy ten przycisk?” czyta się jednym tchem, pochłaniając  masę ciekawostek niczym smaczne jadło na solidnym skopceniu.

Od dzieciństwa, przez lata szkolne, studia, wszystkie etapy kariery muzycznej po pasję (i w konsekwencji pracę) lotniczą – każda epoka w życiu wokalisty opisana jest ze swadą. Na stronicach książki znajdziecie skrzący się humor i obserwacje, świadczące o wybitnej inteligencji autora. W tę nigdy nie śmiałem wątpić.

Co ważne, nie trzeba być ultrasem Iron Maiden, by czerpać przyjemność z lektury. Mnie, jako krytycznego słuchacza, zastanowiła pewna zmiana w podejściu do muzyki zespołu. Bruce dystansuje się od, udanych przecież, „No Prayer For The Dying” i „Fear Of The Dark”. Kilkaset stronic dalej nie zwraca już uwagi na niską jakość kolejnych albumów po powrocie do składu. Klauzula w kontrakcie czy delikatna hipokryzja? Nikt nie jest bez wad…

Parskanie śmiechem przy lekturze  „Do czego służy ten przycisk?” gwarantowane. Szczególnie ubawiło mnie Słynne Aresztowanie Iron Maiden Za Narkotyki, Które Nie Miało Miejsca. Nie zdarzyło się ono tuż po, równie słynnym, polskim weselu z udziałem kapeli.

Uzupełnieniem książki jest kolekcja rzadkich fotografii. Bruce zadbał, by czytelnika zaskoczyć i pod tym względem. Poznajecie dżentelmena poniżej?

dis

Lektura obowiązkowa, do której nie raz powrócę.

[10]

Vlad Nowajczyk

Napisz, co o tym myślisz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *