W kwietniu 2015 r. z okazji Record Store Day Metallica wypuściła limitowaną reedycję słynnej kasety demo No Life ‚Til Leather. Zespół obiecał zarazem późniejsze wydanie jej w formie ogólnodostępnej, rozszerzonej wersji na winylu, CD oraz w wydaniu kolekcjonerskim. Miał to być początek całej serii nowych, bogatych reedycji (do których zatrudnili nawet podróżującego po świecie archiwistę, odzyskującego zaginione nagrania itp.). Lars Ulrich mówił wtedy, że zamiast zaczynać od pierwszego albumu (Kill ‚Em All), postanowili na początek „cofnąć się 2 lata wcześniej.”

lars ulrich dave mustaine james hetfiled metallica

Rok później, w czerwcu 2016 r., powiedział jednak w wywiadzie dla Metal Forces, że:

Nieprzewidziane trudności prawne stanęły na przeszkodzie powstania tego box setu i wizji tego, w jaki sposób chcieliśmy rozpocząć całą serię reedycji. Spędziliśmy nieco czasu tańcząc wokół tej sprawy, ale w końcu James i ja zdecydowaliśmy, że nie warto grzęznąć w tych wszystkich nieprzyjemnościach, bo to miała być celebracja, a nie zażarta rywalizacja, więc pomyśleliśmy, „Wiesz co? Pieprzyć to. Przejdziemy od razu do pracy nad Kill ‚Em All.”

Nie chciał dalej wyjawiać, o co dokładnie chodzi, mówiąc, że „to nieco bardziej skomplikowane” i że „nie ma powodu zagłębiać się w to dalej”, bo „to po prostu coś, czego się nie spodziewaliśmy.”

Teraz, półtora roku później, Dave Mustaine nieoczekiwanie wtrącił się do rozmowy swoich fanów na twitterze, która przebiegła tak:

Fan 1:
Dave, śpiewałeś refreny na No Life ‚Til Leather? Jump In The Fire!!

Fan 2:
To chyba Ron McGovney, zanim odszedł z Metalliki.

Fan 1:
Tak, to był Ron McGovney, nie ma go w creditsach. Potwierdził mi to.

Dave Mustaine:

Jakim cudem Lars miałby komukolwiek uczciwie przypisywać creditsy?

Ta odpowiedź frontmana Megadeth wywołała następnie 2 niezależne wątki.

W pierwszym Mustaine wyjawił, że to właśnie brak zgody między nim a Larsem w kwestii praw autorskich był przyczyną niewydania wcześniej wspomnianego box setu.

Fan 3:
Myślę, że Lars potrafi przypisywać wszystko tylko sobie, żeby zarabiać więcej pieniędzy.

Mustaine rzucił wtedy konkretami:

James [Hetfield] skontaktował się ze mną 2 lata temu. Mieliśmy oficjalnie wydać demo No Life ‚Til Leather na płycie z 27 utworami, zdjęciami i całą enchiladą, ale rozmowy spełzły na niczym, bo Lars chciał przypisać sobie udział w 2 utworach, do których napisałem wszystkie nuty i słowa. Wciąż mam te wiadomości. Odpuściłem temat.

Mustaine ma tu na myśli „The Mechanix” oraz „Jump In The Fire”, które „przyniósł” do Metalliki w surowej postaci pod koniec 1981 r., a których riffy i ówczesne teksty niezaprzeczalnie są wyłącznie jego autorstwa.

Spór między Larsem a Mustaine’em sprowadza się więc do różnicy w filozofii przypisywania praw autorskich. Mustaine chce być jedynym twórcą wymienionym przy tytułach tych utworów w wersji z tego demo. Wiadomo jednak, że Ulrich i Hetfield też nad tymi utworami z nim pracowali, lecz najwyraźniej zdaniem Mustaine’a ich udział nie był na tyle znaczący, by stawiać ich nazwiska obok swojego.

Istotnie, nawet jeśli brać pod uwagę niewątpliwą ewolucję w brzmieniu obu kawałków na przestrzeni kolejnych miesięcy (patrz nagrania poniżej), to zarówno riffy jak i teksty, za które z zasady wyłącznie przyznaje się creditsy, pozostały w nich niezmienione. Lars Ulrich jest jednak przyzwyczajony do tego, że przypisuje mu się współautorstwo za jego wkład w ogólną kompozycję (dlatego jest współautorem wszystkich utworów Metalliki z wyjątkiem dwóch – „Motorbreath” i „Anesthesia (Pulling Teeth)”, mimo że nie pisze riffów ani tekstów, a głównie skupia się na kwestiach wtórnych: aranżach, selekcji i łączeniu pomysłów, etc., jednocześnie odmawiając wkładu Kirkowi Hammettowi za solówki). Ulrich może też zwyczajnie nie wyobrażać sobie, by obecnie na jakimś nowym wydawnictwie Metalliki coś „należało” wyłącznie do byłego członka zespołu zamiast być „częścią wspólnej historii”.

 

Poniżej nagrania z kolejnych demówek:

„Jump In The Fire” (Ron’s Garage – marzec 1982)

„Jump In The Fire” (Power Metal – kwiecień 1982)

„Jump In The Fire” (No Life ‚Til Leather – lipiec 1982)

„The Mechanix” (Power Metal – kwiecień 1982 – pierwsze nagranie)

„The Mechanix” (No Life ‚Til Leather – lipiec 1982)

 


W drugim wątku tej samej rozmowy Dave Mustaine z kolei odpowiadał na komentarze krytyczne wobec obecnej gry Metalliki:

Dave Mustaine:

Jakim cudem Lars miałby komukolwiek odpowiednio przypisywać zasługi?

Fan 4:
Bo jest zbyt zaabsorbowany sobą, by przypisywać coś komukolwiek prócz sobie i swojemu średniawemu graniu.

Mustaine:
Chwila, nie mówiłem ani słowa o jego grze na perkusji.

Fan 5:
Ale on jest fatalnym perkusistą, powiedzmy sobie szczerze.

Mustaine:
Ludzie, nigdy nie powiedziałem nic o jego grze. Trzymajmy pozytywny ton :)

Fan 6:

Średniawy? Czy ci ludzie mają uszy?

Mustaine:

Dokładnie. On nie jest średniakiem. Jest dobrym perkusistą i ma sporą wytrzymałość, żeby grać tak długie koncerty. Czy możemy już odpuścić ten temat?

Fan 7:
Kirk ssie dziś bardziej niż kiedykolwiek – w ogóle nie rozwinął się jako gitarzysta i popełnia masę błędów.

Mustaine:
Hej, trzymajmy pozytywny ton. Jest tu tylu świetnych ludzi i rzeczy do powiedzenia. Uważam, że Kirk jest dobrym gitarzystą. Ja też popełniam błędy…

Fan 8:
Słuchałem Metalliki od początku, ale nie obchodzi mnie już ich muzyka odkąd odszedł Jason.

Mustaine:
Jason to miły facet i nie wiem, co zaszło, gdy był w Metallice. Miejsce Cliffa było trudne do wypełnienia. Chcę pamiętać młodego lidera Flotsam And Jetsam i wszystkie świetne chwile, które dzieliliśmy na trasie. To naprawdę wspaniały basista i artysta.

Fan 9:
Osobiście uwielbiam grę Larsa, to, że nie gra super szybko nie znaczy, ze nie jest dobry :/

Mustaine:
Nie gra szybko????? Lars gra szybko. Słyszałeś „Battery”? Chyba, że to był James… on potrafi bardzo dobrze grać na bębnach.

Fan 10:
Zawsze mówiłem, że to Lar$ jest największym problemem i najgorszą rzeczą w Metallice :(

Mustaine:
STOP! Proszę? Ludzie, no co wy… skończę tę rozmowę, jeśli to ma być czas „jechania po Metallice.” Nie obchodzi mnie, czy mnie lubią, czy nie, mimo wszystko muszę szanować ich oraz ich osiągnięcia, by móc mieć szacunek do siebie samego.

Napisz, co myślisz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *